|
Je krijgt pas vaart als besluiten niet alleen “ergens” besproken zijn, maar ook meteen terug te vinden zijn: wie besloot wat, wanneer, en waarom. Regel daarom één plek waar besluiten staan met datum en eigenaar. Dan hoeft niemand meer rond te vragen of nog een mail te sturen om te checken wat de laatste stand is. Je krijgt minder ruis, sneller definitiefheid, en je planning blijft stabieler omdat er minder teruggedraaid wordt. Bij InTheArena helpt de inspiratie je om woorden te geven aan leiderschap en gedrag. Dat werkt vooral goed als je besluitvorming al zo is ingericht dat duidelijk is wie wanneer de knoop doorhakt. Dan blijft het niet bij een goed gesprek, maar kan je team direct doorpakken: inspiratie koppelt aan besluiten en acties met een eigenaar. Begin met één simpele valkuil: “zachte” governance geeft “zachte” besluitenJe merkt het meteen als governance concreet is: overleggen worden rustiger, omdat dezelfde conclusie voor iedereen zichtbaar blijft en niet wegzakt in “volgens mij” of “ik dacht dat…”. Een strakke inrichting voorkomt dat besluiten later opnieuw op tafel komen, dat mensen eerst bij anderen gaan checken voordat ze iets uitvoeren, en dat eigenaarschap blijft hangen. Vaak krijg je snel meer rust met één centrale plek die dit ondersteunt. Denk aan: één eigenaar per onderwerp (één naam), welke besluiten er genomen moeten worden (bijvoorbeeld scope, werkwijze, uitzonderingen, livegang-criteria), wie beslist/adviseert/uitvoert, en wat er gebeurt als iets vastloopt (bij wie het terechtkomt en binnen welke termijn). Laat dat overzicht tijdens je overleg letterlijk meelopen en leg besluiten direct vast met datum en eigenaar. Dan blijft helder wat jullie precies bedoelden, ook weken later. Drie checks voordat je input van buiten naar binnen haaltInspiratie uit een podcast, interview of communitygesprek kan prima werken, zolang je organisatie het snel kan vertalen naar keuzes en gedrag. Met deze drie checks zie je of je team er klaar voor is.
Check 1: eigenaarschap is scherp, maar kan intern wringenEen groep als eigenaar voelt soms logisch, zeker als je samen verantwoordelijk wilt zijn. Zorg dan dat je óók één duidelijke beslisser borgt die de knoop doorhakt en het vervolg bewaakt. Dan is meteen duidelijk waar besluiten landen en blijven acties minder snel “van ons allemaal” liggen. Als dat intern vragen oproept (“waarom jij?”), maak het minder persoonlijk in je vastlegging: leg vast welke rol het is, welk mandaat erbij hoort (waarover iemand wel en niet beslist) en wie standaard als adviseur betrokken is. Zo blijft het gesprek rustiger en weet iedereen waar hij aan toe is. Check 2: besluitmomenten horen in je roadmap, anders blijf je pratenEen roadmap werkt het prettigst als hij niet alleen laat zien wat er gebeurt, maar ook wanneer iets wordt vastgezet. Plan besluitmomenten expliciet, anders eindigen meetings met “we nemen het mee” of “we komen erop terug”, zonder datum of eigenaar. Dan verzamel je meningen, maar maak je geen keuzes. Neem daarom momenten op waarop iets wordt vastgezet, bijvoorbeeld: go/no-go pilot, scope freeze, akkoord op livegang-criteria. Stuur je overleg op één centrale vraag: welk besluit moet vandaag vallen, en wie neemt het? Dat kan formeler voelen, maar het geeft direct duidelijkheid over wat besloten is, wat openstaat en wat de volgende stap is. Check 3: “live” is niet het eindpunt; adoptie vraagt aandachtOpleveren is zichtbaar, adoptie zie je in gedrag. Neem adoptie vanaf het begin mee, zodat “live” ook echt betekent dat het in de praktijk werkt. Anders is het project op papier klaar, terwijl teams in het dagelijks werk nog zoeken. Leg vooraf vast hoe je adoptie volgt en wie daarop stuurt. Dat kost tijd (bijvoorbeeld extra begeleiding of terugkoppelmomenten), maar als het onderdeel is van je planning en een eigenaar heeft, voelt het niet als extra werk achteraf. Wanneer je InTheArena wél inzet (en wanneer je eerst iets anders pakt)Als je besluitvorming staat, kun je externe input slim gebruiken: als startpunt voor een leiderschapsgesprek, of om woorden te geven aan gedrag dat je in de lijn nodig hebt. De structuur helpt dan om meteen te koppelen: welk besluit hoort hierbij, wie is eigenaar, en wanneer leggen we dit vast? Als je governance nog wiebelt, geeft het meestal meer rust om eerst je basis scherp te maken: rollen vastleggen (met één eigenaar per besluit), besluitmomenten in de roadmap zetten, en een vast ritme neerzetten waarin besluiten ook echt worden genomen en vastgelegd. Daarna werkt inspiratie als versneller, omdat je organisatie meteen weet wat ermee te doen is. |
Goed artikel? Deel hem dan op:
Geen gerelateerde berichten.
